Rozważanie niedzielne – 19.02.2017r. | PARAFIA pw. św. Jana Pawła II Nowy Sącz

Rozważanie niedzielne – 19.02.2017r.

1. Komentarz naukowy

„Paweł wskazuje na przyczynę tej niezgody, która w konsekwencji prowadzi do niszczenia świątyni Bożej, Jego Kościoła. Przyczyną tą jest hołdowanie intelektualnej, świeckiej mądrości. Przytacza dwa teksty starotestamentowe (Job 5, 13 i Ps 94, 11) potępiające tego rodzaju mądrość. To świecka mądrość skłania Koryntian do szacowania i oceniania różnych nauczycieli i przełożonych. To duma ludzkiego umysłu wciąga ich do krytykowania (…) kieruje ich uwagę raczej na subtelności argumentacji czy kwieciste słowa aniżeli na treść tego poselstwa. Ta intelektualna duma zawsze ma dwie szczególne cechy.

a) Zawsze jest skłonna do polemiki. Nie może milczeć i podziwiać, konieczne chce mówić i krytykować. Nie znosi opinii przeciwstawnych, stale usiłuje dowieść swoich racji. Nigdy nie jest dosyć skromna, aby czegoś się nauczyć; ciągle ustanawia zasady prawne.

b) Duma intelektualna wyróżnia się ekskluzywizmem. Zamiast usiąść obok innych, raczej patrzy na nich z góry. Wszyscy nie zgadzający się z jej stanowiskiem nigdy nie mogą mieć racji. Dawno temu Cromwell pisał do Szkotów: Zaklinam was na litość Chrystusa, abyście zastanowili się, czy czasem sami nie błądzicie. Duma intelektualna nie potrafi podjąć tego zadania. Bardziej dzieli ona ludzi, aniżeli łączy ich ze sobą.

Paweł w bardzo obrazowy sposób przekonuje człowieka, który chciałby być mądry, aby stał się głupim. Chodzi tu po prostu o takie upokorzenie, które pozwoliłoby człowiekowi na uczenie się. Nie można bowiem uczyć tego, kto uważa, że już wszystko wie. Platon powiedział: Najmądrzejszym człowiekiem jest ten, kto wie o swoim słabym przygotowaniu do studiowania mądrości. Kwintylian powiedział o niektórych swoich studentach: Staliby się oni bez wątpienia wspaniałymi naukowcami, gdyby nie byli tak pewni posiadanej już przez siebie wiedzy. Stare powiedzenie mówi: kto nie wie, że nic nie wie, jest głupcem, unikaj go. Jedyną drogą do mądrości jest uświadomienie sobie własnej głupoty, a jedyną drogą do poznania jest przyznanie się do własnej niewiedzy” (W. Barclay, Listy do Koryntian, Poznań 2002, s. 28–29).

2. Mistrzowie teologii i życia duchowego

„Choćby kto pachniał bogactwami Krezusów i Dariuszów, wiedza nie idzie za sakiewką. Ona jest towarzyszką potu i koleżanką trudu; postów a nie sytości; wstrzemięźliwości a nie rozwiązłości” (św. Hieronim, Apologia przeciw Rufinowi, w: J. Hojnowski, Mądrość Ojców Kościoła, Kraków 2004, s. 367).

3. Z życia wzięte

Obyśmy nigdy nie byli zbyt dumni, aby się uczyć od innych! Obyśmy się nie zniechęcali na drodze poszukiwania mądrości!

„Rozwój wymaga ryzyka. Niepowodzenia są nieuniknione. Każdy wielki sukces jest pochodną wielu porażek. Kiedy asystent Tomasza Edisona, po kolejnej nieudanej próbie, wykrzyknął zdegustowany: Znów się nie udało! To już siedemsetne niepowodzenie!, wielki wynalazca odpowiedział spokojnie: Nic podobnego. Z każdą nieudaną próbą jesteśmy o krok bliżsi sukcesu, dlatego nie nazywaj niepowodzeniem tego, co stanowi o progresie!

Pierwsza żarówka Edisona, którą można było wykorzystać jako źródło światła, była rezultatem 3573 nieudanych prób! Walt Disney pięć razy zbankrutował, zanim stworzył jedno z największych imperiów finansowych na świecie. Henry Ford zbankrutował, zanim stał się jednym z najbogatszych ludzi świata, uruchamiając masową produkcję samochodów. Bestseller Franka Perrettiego Władcy ciemności odrzuciło czternastu wydawców. Podobny był los książki Czas zabijania Johna Grishama. Odrzucono ją 25 razy, zanim wydawnictwo Wynwood wydało 5000 kopii. Sprzedano tylko 500 egzemplarzy. Grisham zakupił 1000 egzemplarzy po niskiej cenie, podpisał je i rozesłał do bibliotek i klubów książkowych. Dzięki temu książka trafiła w ręce czytelników i stała się bestsellerem. Te pierwsze podpisane przez Grishama kopie są dziś białymi krukami na rynku bibliofilskim, a tego tytułu sprzedano ponad 250 mln egzemplarzy w ponad trzydziestu językach.

Magazyn Forbes, poświęcony sprawom biznesu, przeprowadził sondaż wśród ludzi sukcesu. Okazało się, że każdy sukces poprzedza przeciętnie 7 niepowodzeń! Jeśli tylko potrafimy z nich skorzystać, odniesiemy sukces. Omyłki są bolesne, ale utrzymują nas w pokorze, a po latach składają się na bezcenne doświadczenie (…) Nie szukaj wymówek ani winnych, ani nie rozczulaj się nad sobą. Proś Boga o pomoc i wytrwałość. Jaki byłby los chrześcijaństwa, gdyby uczniowie Jezusa poddali się po pierwszych niepowodzeniach?” (A. J. Palla, Niezwykłe historie zwykłych ludzi. Sekrety ich sukcesu, Warszawa 2013, s. 29–31).


strzałka do góry