Rozważanie niedzielne – 14.12.2014r.

Niedziela radości – III Adwentu 2014r.

Trzecia niedziela Adwentu nazywa się niedzielą radości. Słowo Boże oraz teksty modlitw mszalnych wzywają nas do radowania się. Ale gdzie znajduje się źródło tejże radości?

Bracia mówi  św. Paweł, czas, abyście ze snu powstali, noc przeminęła, a dzień się przybliżył. Porzućcie uczynki ciemności, a przyobleczcie się w zbroję światłości.

 Pewien artysta namalował obraz: "Zdjęcie z krzyża". Na tym obrazie namalował siebie jako młodzieńca wyciągającego gwoździe z przybitych do krzyża nóg Zbawiciela. Zapytany dlaczego właśnie  w ten sposób się namalował, odpowiedział: tyle Chrystusowi nawbijałem gwoździ w Jego serce, nogi i ręce, że już czas najwyższy, bym zacząć je wyjmować.

Dobra spowiedź jest prawdziwie wyjmowaniem gwoździ z ran Jezusowych. Każdy grzech w naszym życiu to bolesna rana zadana Bogu i Kościołowi czyli każdemu z nas. Chciejmy zobaczyć jak bolesnym wzrokiem spogląda na nas Chrystus, jak zdaje się pytać: "Kiedy przestaniesz już ranić moje serce, kiedy zrozumiesz nieskończoną miłość, którą umiłowałem cię od wieków"?

  Odpowiedzią na te pytania Chrystusa – Moi Drodzy – będzie dobra spowiedź św. którą przeżyjemy w najbliższych dniach.

 ... Czytaj więcej

Rozważanie niedzielne – 7.12.2014r.

Dobra Nowina


Człowiek niewłaściwie wykorzystuje swoje dary Słyszałem kiedyś historię o pewnym duchownym, który uczył czytać jednego ze swoich starych parafian. Gdy mężczyzna już całkiem nieźle opanował tę umiejętność, proboszcz musiał na jakiś czas wyjechać z miasteczka. Po powrocie wstąpił do domu staruszka, ale zastał jedynie jego żonę. „Jak Jan sobie radzi?” – zapytał. „Jan jest bardzo bystry” – pochwaliła się żona. „Jak mu idzie nauka czytania?” – kontynuował proboszcz. „Doskonale” – odpowiedziała kobieta. Na co zadowolony proboszcz powiedział: „Przypuszczam, że bez trudu i gorliwie czyta teraz Biblię”. „Biblię? Dawno ją przeczytał i teraz czytuje gazety” – powiedziała z dumą żona (Ted Kyle, „Poradnik homiletyczny”, Warszawa 2007, s. 42).

Rok Jubileuszowy
Dobrze pamiętamy rok 2000. Był to przełom tysiącleci. Świat czynił wokół niego wiele hałasu. Media zachęcały do świętowania, do zabaw, do rozrywki. Podkreślano magię liczby 2000. Byli też tacy, którzy z tą datą wiązali koniec świata. A Kościół katolicki obchodził wtedy rocznicę bardzo ważnego wydarzenia. Ogłoszono Rok Jubileuszowy z okazji urodzin Jezusa Chrystusa. Mijało bowiem dwa tysiące lat od tego przełomowego momentu w dziejach świata i ludzkości. Patrząc z perspektywy czasu, można powiedzieć, że te wydarzenia minęły i nie pozostawiły w nas trwałych... Czytaj więcej

Rozważanie niedzielne – 30.11.2014r.

Oczekiwanie


Wierny ogrodnik
We Włoszech, gdzieś tam za siódmą górą i rzeką, znajdowała się jedna z letnich rezydencji pewnego możnego rodu. Posiadłością opiekował się tylko jeden człowiek: stary ogrodnik. Jakiś turysta przypadkiem natrafił na to miejsce.
– Jak długo pan tu już jest? – zapytał staruszka.
– 24 lata – odpowiedział ogrodnik.
– Kiedy państwo ostatni raz odwiedzili ten dom?
– Gdzieś przed 12 laty – odrzekł ogrodnik – jestem prawie zawsze sam, rzadko kiedy ktoś tutaj zabłądzi!
– Ale pan ma tak pięknie zadbany ogród, wszędzie taki wzorowy porządek, że państwo mogliby już jutro tutaj przybyć – zauważył z podziwem turysta.
– Dzisiaj, proszę pana, dzisiaj – uśmiechnął się ogrodnik (Kazimierz Wójtowicz, Alikwoty, Wrocław 1993).

Co oznacza adwentowe czuwanie?
Opowiadanie to doskonale obrazuje prawdę, o której mówi nam dzisiejsza liturgia słowa: oczekiwanie. Rozpoczynamy Adwent. Słyszymy w Ewangelii wezwanie: Uważajcie i czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. To wezwanie „czuwajcie” usłyszymy w czasie adwentu niejednokrotnie. Ale co ma w naszym przypadku oznaczać owo czuwanie?
Adwentowe czuwanie ma podwójny wymiar. Jeden z nich to przygotowanie na liturgiczne wspomnienie historycznego przyjścia na świat Syna Bożego – Jezusa. Przypominając sobie ten czas,... Czytaj więcej


strzałka do góry