Rozważanie niedzielne – 24.05.2015r.

Ten, Który działa


Fizyka: jak "to" działa?
Jeden z moich znajomych opowiadał, że w dzieciństwie był bardzo dociekliwy. Chciał – jak większość dzieci – zrozumieć wszystko. Kiedyś zafascynowało go, jak to się dzieje, że w momencie, gdy w ścianie naciska się włącznik, pod sufitem zapala się lampa. „Wiesz, ten prąd to takie mikroskopijne cząsteczki, elektrony, coś jak małe krasnoludki. Kiedy naciskasz kontakt, to otwierasz im się furtkę, a wtedy one biegną i zapalają światło” – odpowiedział ojciec.
Kiedy chłopiec podrósł, dowiedział się, że odpowiedzi na pytania o to, jakimi prawami rządzi się świat, szukają naukowcy. Zafascynowany poszukiwaniem prawdy o budowie świata skończył szkołę podstawową, średnią, studia. Został fizykiem.

Boga poznajemy przez Jego działanie
Fizyka jest jednak dobra do badania świata materialnego. A jak mamy poznać zjawiska, które nie są materialne? A przede wszystkim – jak mamy poznać Boga? Poznajemy Go po Jego działaniu – po tym, jakie skutki ono przynosi. Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich – mówi św. Paweł (1 Kor 12,4).
Obchodzimy dziś w liturgii uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Przypatrzmy się więc, jak Jego działanie opisuje nam słowo... Czytaj więcej

Rozważanie niedzielne – 17.05.2015r.

Nasza droga do nieba


Uroczystość Wniobowstąpienia Pańskiego Jest to jedno z najstarszych świąt chrześcijańskich – kiedyś obchodzone w czwartek, czterdzieści dni po Wielkanocy – dziś w VII Niedzielę Wielkanocną. Upamiętnia ono ostatnie objawienie Zmartwychwstałego Jezusa na Górze Oliwnej. Chrystus wstąpił do nieba z ciałem i duszą ludzką, aby zasiąść po prawicy Boga Ojca. Słowo Wcielone po zwycięstwie nad śmiercią powraca do swojego niebieskiego królestwa. Wstąpił do nieba, siedzi po prawicy Ojca. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych – powtarzamy w wyznaniu wiary!

Symbolika Wniebowstąpienia
Uroczystość Wniebowstąpienia Kościół łączył pierwotnie z tajemnicą Zesłania Ducha Świętego na apostołów. Jednak już od IV w. przyjęto w całym Kościele osobną uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Z ołtarza głównego usuwa się symbole wielkanocne, przede wszystkim figurę Zmartwychwstałego.
Obrazy przedstawiające Wniebowstąpienie zawierają pewien ustalony sposób wyobrażenia sobie tej prawdy: grupa apostołów zapatrzona jest w górę, a ponad nimi widzimy wznoszącego się ku obłokom Chrystusa.

Wczesnochrześcijańskie apokryfy
Wczesnochrześcijańskie pisma apokryficzne rozbudowywały ten schematyczny obraz. Apokryf z II w. zatytułowany „Widzenie... Czytaj więcej

Rozważanie niedzielne – 10.05.2015r.

"Kto trwa w miłości, trwa w Bogu"
Wzorzec miłości
Św. Jan – umiłowany uczeń Pana – zapisał w swym liście: Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim (1 J 4,16). Chrystus Pan przyszedł na ten świat nie po to, by mówić nam o miłości lecz nade wszystko po to, by miłość nam okazać. On jest Miłością wcieloną. Jest absolutnym wzorcem miłości. Jeśli na drogach wiary nie odkryliśmy tej najważniejszej prawdy, jeśli nie żyjemy nią na co dzień, trudno powiedzieć, że jesteśmy prawdziwymi uczniami Zbawiciela.

Pseudochrześcijanie
Dzisiaj bardzo dużo mówi się o pseudokibicach, którzy są zaprzeczeniem prawdziwych kibiców. Myślę, że do wielu osób, których wiara jest powierzchowna, można zastosować nazwę pseudochrześcijanie. Jedyną i najważniejszą rzeczą, która sprawia, że jesteśmy uczniami Baranka, jest miłość: kto trwa w miłości, trwa w Bogu (1 J 4,16). Pan Jezus daje nam dzisiaj bardzo praktyczną radę dotyczącą trwania w Jego miłości: Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwa w miłości mojej (J 15,10).

Posłuszeństwo i uważne słuchanie
Dlatego tak ważna w miłości do Boga jest postawa słuchania i posłuszeństwa. Wiara rodzi się z tego, co się słyszy (Rz 10,16) – mówi św. Paweł. Sam Bóg Ojciec zachęca nas na górze Tabor... Czytaj więcej


strzałka do góry