Rozważanie niedzielne – 16.03.2014r.

Ewangelia kuszenia i przemienienia

Spojrzenie na ziemię

Tydzień temu akcja Ewangelii rozgrywała się na pustyni. Dzisiaj wraz z Janem, Jakubem i Piotrem jesteśmy zaproszeni na górę Tabor. Jeśli przypomnimy sobie poszczególne etapy kuszenia Pana Jezusa, to odkryjemy, że poprzednia Ewangelia również mówiła o górze: Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych (Mt 4,8). Jednak góra, na którą szatan wyprowadził Chrystusa, była potrzebna po to, by spojrzeć w dół na ziemię, na wszystkie królestwa i bogactwa widzialnego świata.

Spojrzenie w niebo

Pan Jezus prowadzi swych uczniów na szczyt Taboru nie po to, by spojrzeli w dół. Chrystus pragnie, by Jego uczniowie patrzyli w otwarte niebo i żyli nadzieją chwały, która nie przemija, bo należy do wieczności. Apostołowie doznali takiego zachwytu i uniesienia, że chcieli pozostać w tym stanie już na zawsze. I dlatego Piotr wpada na pomysł, aby tu rozbić namioty, co w języku biblijnym znaczy – osiedlić się na wzgórzu i zostać tu na stałe.

Diabeł domaga się pokłonu

Gdy zestawimy Ewangelię kuszenia i przemienienia, to zauważymy, jak bardzo przesłania tych wydarzeń się uzupełniają. Kiedy diabeł pokazał z góry wszystkie królestwa tego świata, nie omieszkał okazać całej diabelskiej pychy: Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je odstąpić, komu chcę. A następnie podał cenę, za jaką odda to wszystko: Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje.

Apostołowie padają na twarz przed Jezusem

Na górze Tabor jest zupełnie inaczej. Apostołowie, widząc niezwykłą chwałę Jezusa, padają na twarz. Nikt ich nie zmusza groźbą, szantażem, przekupstwem, aby oddali pokłon.

Obraz duchowego upadku

Pierwsi rodzice popadli w grzech i oddali pokłon szatanowi, gdy go posłuchali. Musieli opuścić Eden – miejsce oglądania chwały Bożej, bo wybrali drogę pychy, buntu i nieposłuszeństwa. Oddanie pokłonu szatanowi równoznaczne jest z upadkiem duchowym i moralnym.

Droga uświęcenia człowieka

Oddanie pokłonu Bogu jest drogą wywyższenia i uświęcenia człowieka. Jan Paweł II tak nauczał: Przemienienie Pańskie, opisane przez synoptyków, ma miejsce wówczas, kiedy Jezus przez swoje znaki (cuda), a także przez czyny i słowa dał już poznać siebie Izraelowi. Głos Ojca stanowi niejako potwierdzenie „z góry” tego, co już dojrzewało w świadomości uczniów. Jezus chciał, ażeby na podstawie znaków i słów wiara w Jego Boskie posłannictwo i synostwo zrodziła się w świadomości Jego słuchaczy niejako z wewnętrznego objawienia, które daje sam Ojciec (27 maja 1987 r.).

Dla Boga wszystko jest możliwe

Cud przemienienia jest również umocnieniem naszej nadziei, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Jesteśmy zaproszeni na drogę ciągłej przemiany, która dokonuje się mocą Bożego miłosierdzia.

Postawa roszczeniowa powodem odejścia od wiary

Szatan robi wszystko, aby człowiek przestał słuchać Boga. Kusiciel mami współczesnego człowieka wizją bogactw, pozycji, kariery, przyjemności, pod jednym wszakże warunkiem: „upadnij i oddaj mi pokłon”, czyli „bądź mi posłuszny”. Jesteśmy społeczeństwem konsumpcyjnym i często postawy z supermarketu przerzucamy na życie duchowe. „Płacę i to mi się należy”. Jestem wierzący, inwestuję w Pana Boga, a więc należy mi się to, czego od Niego oczekuję. Często postawa roszczeniowa jest powodem odejścia od wiary.

Pretensje do Pana Boga

Słyszałem ostatnio, że jakiś człowiek w Ameryce podał Pana Boga do sądu, oskarżając Go o wszystkie wojny, kataklizmy, głód, choroby, terroryzm i wszelkiego rodzaju nieszczęścia. Można powiedzieć, że ów człowiek ma pretensje do Pana Boga, że nie żyje w raju. Bo przecież dopiero tam zostaną przezwyciężone wszystkie problemy wynikające z ludzkich grzechów.

Zachwyt Bożą miłością

Bóg Ojciec daje nam dzisiaj lekarstwo na wszelkie zakusy złego: najpierw poryw serca i zachwyt, dotknięcie tajemnicy Bożej chwały, królestwa zbawionych, wiecznej szczęśliwości. A następnie zwrócenie uwagi na Tego, w którym jest nasza siła, moc i zwycięstwo: To jest Syn mój wybrany, Jego słuchajcie! Wielki Post to czas zachwytu Bożą miłością i posłuszeństwa w pełnieniu woli Bożej. Amen.


strzałka do góry