Rozważanie na uroczystość Matki Bożej Królowej Polski

Królowa Narodu Polskiego


Śluby króla Jana Kazimierza
Henryk Sienkiewicz w „Potopie” opisuje śluby złożone Maryi przez króla Jana Kazimierza. Autor wkłada w usta króla takie słowa: Wielka człowieczeństwa boskiego Matko i Panno! Ja, Jan Kazimierz, Twego Syna, Króla królów i Pana mojego, i Twoim zmiłowaniem się król, do Twych najświętszych stóp przychodząc, tę oto konfederację czynię: Ciebie za Patronkę moją i państwa mego Królową dzisiaj obieram. Mnie, Królestwo moje Polskie, Wielkie Księstwo Litewskie, Ruskie, Pruskie, Mazowieckie, Żmudzkie, Inflanckie i Czernihowskie, wojsko obojga narodów i pospólstwo wszystkie Twojej osobliwej opiece i obronie polecam – Twojej pomocy i miłosierdzia w teraźniejszym utrapieniu królestwa mego przeciwko nieprzyjaciołom pokornie żebrzę. A że wielkimi Twymi dobrodziejstwy zniewolony przymuszony jestem z narodem polskim do nowego i gorącego Tobie służenia obowiązku, obiecuję Tobie, moim, ministrów, senatorów, szlachty i pospólstwa imieniem.

Obdarzane czcią wizerunku Maryi
Tytuł Matki Bożej jako Królowej narodu polskiego sięga drugiej połowy XIV w. Jako pierwszy Królową Polski i Polaków nazwał Maryję Grzegorz z Sambora. Uzasadnienie tytułu pojawiło się w XVII w. po zwycięstwie odniesionym nad Szwedami, które przypisywano wstawiennictwu Maryi. Wyrazicielem powszechnych przekonań stał się król Jan Kazimierz, który 1 kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej obrał Maryję za Królową swoich państw, a Królestwo Polskie polecił Jej szczególnej obronie. Choć ślubowanie Jana Kazimierza odbyło się przed obrazem Matki Bożej Łaskawej we Lwowie, to jednak szybko przyjęło się przekonanie, że wizerunkiem Królowej Polski jest obraz Pani Częstochowskiej. Koronacja obrazu papieskimi koronami 8 września 1717 r. ugruntowała przekonanie o królewskości Maryi.

Częstochowa duchową stolicą Polski
Od czasów zwycięstwa nad Szwedami Jasna Góra z cudownym obrazem Czarnej Madonny, czczonej jako Królowa Polski, stała się duchową stolicą Polski. Szczególnego znaczenia miejsce to nabierało w czasach trudnych, a więc w okresie rozbiorów czy wojen. W konstytucji sejmowej z 1764 r. umieszczono następujący zapis: Rzeczpospolita jest do swej Najświętszej Królowej Maryi Panny w częstochowskim obrazie cudami słynącej nabożna i Jej protekcji w potrzebach doznająca. Dlatego w podziękowaniu za opiekę, a szczególnie za dar odzyskanej wolności po latach zaborów, w 1924 r. papież Pius XI – na prośbę narodu polskiego – zezwolił na ustanowienie osobnego święta Matki Bożej Królowej Polski. Święto obchodzone jest 3 maja dla upamiętnienia rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Potem papież Jan XXIII ogłosił Najświętszą Maryję Pannę Królową Polski, główną patronką kraju.

Macierzyńska opieka Maryi
Teksty liturgiczne dzisiejszej uroczystości podkreślają macierzyńską opiekę Maryi nad naszym narodem. Pod krzyżem Jezusa Maryja otrzymała wszystkich ludzi jako Jej dzieci. Jako Królowa nieba i ziemi od początku otacza swoją przemożną i macierzyńską opieką także nasz naród, który wybrał Ją sobie za Królową. Jej macierzyńska miłość wyraża się w obronie przed niebezpieczeństwami, udzielaniu pomocy w utrapieniach i wspieraniu w dążeniu do wiecznej ojczyzny. Rzeczywiście, do Maryi, Królowej Polski, pielgrzymowali Polacy w czasie zaborów, podczas niemieckiej okupacji oraz w latach systemu totalitarnego. U swej Królowej szukali nadziei i mocy potrzebnej do walki o wolność. Królowa nie zawiodła nigdy. I dziś niezliczone rzesze Polaków pielgrzymują do Królowej i Matki.

Modlitwa do Maryi
Również my włączamy się duchowo w pielgrzymowanie do tronu naszej Królowej. Przynosimy Jej nasze radości i smutki, nasze cierpienia i niepokoje. Wpatrujemy się w Jej oblicze, pełne ufności w swojego Syna, Jezusa Chrystusa. Ona wskazuje nam Go jako jedynego Zbawiciela. Wiara ma być siłą, która pomoże nam pokonać wszelkie przeciwności. To przesłanie Maryi, naszej  Matki i Królowej, jest wciąż aktualne i skierowane do każdego z nas. Niech uczestnictwo w Eucharystii umocni naszą wiarę, nadzieję i miłość. Od Maryi uczmy się całkowitego zawierzenia Bogu.


strzałka do góry