Rozważanie niedzielne – 08.05.2016r.

Po naszym radosnym chodzeniu za Jezusem w tym wielkanocnym czasie dzisiaj przychodzimy na górę rozstania, a rozstania nie należą do miłych przeżyć, szczególnie gdy żegnamy przyjaciela, kogoś nam bliskiego… Apostołowie w dniu wniebowstąpienia doświadczyli takiego właśnie rozstania! Ale co jest dziwne – jak czytaliśmy w Ewangelii – po wniebowstąpieniu Jezusa z wielką radością wrócili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga. Rozstanie z przyjacielem i radość z tego powodu to coś, co po ludzku trudno nam przyjmować. Bo nawet, kiedy spodziewamy się kolejnego spotkania, to musimy przeżyć czas rozłąki… A w czasach Apostołów nie było internetu i kamerek internetowych, nie było telefonów, pozostawały listy, które jednak trochę czasu wędrowały do adresata… Ale i to porównanie nie jest dobre, bo przecież chodzi o rozłąkę z Jezusem, który wstąpił do nieba a tam nie trafi ani papierowy list, ani najnowocześniejszy impuls telekomunikacyjny…

Jest jednak pewien sposób komunikacji – nic się nie zmienił od dwóch tysięcy lat – to modlitwa… I chyba Apostołowie mieli tego pełną świadomość, skoro po rozstaniu ze zmartwychwstałym Jezusem swoje kroki kierują do Bożego domu, co więcej, jak podkreślił ewangelista Łukasz – stale tam pozostawali… Ta potrzeba karmienia się bliskością Boga pchała ich ku tej obecności zatopionej w tajemnicy świątyni jerozolimskiej, gdzie pozostawała chwała Boża wraz z Arką Przymierza… Tam też pozostają, aby się modlić – wielbią i błogosławią Boga.

Trzeba nam sobie dzisiaj postawić... Czytaj więcej

Rozważanie na uroczystość MB Królowej Polski

Pomoc i siła u naszej Matki i Królowej

Rozpoczął się maj – miesiąc maryjny. Przy krzyżach przydrożnych, kapliczkach i figurach, w kościołach i kaplicach, rozbrzmiewa wieczorami przepiękna litania loretańska, w której czcimy Najświętszą Maryję Pannę. Wśród wielu tytułów, jakie pokolenia Polaków nadały Bogurodzicy, jest i ten: Królowa Polski.

Właśnie dziś – 3 maja – oddajemy chwałę Maryi, Królowej Polski. W roku tysiącpięćdziesięcioletniej rocznicy Chrztu Polski, Kościół przywołując dzieje naszego narodu, przypomina nam, że życie duchowe naszej Ojczyzny mocno związało się z kultem Bogurodzicy. Świadectwem wrośnięcia Maryi w nasz naród jest nie tylko liturgia kościelna, niezliczona liczba pieśni religijnych, pobożność ludu, ale także pomniki kultury polskiej w literaturze, architekturze, malarstwie, oraz wydarzenia historyczne o randze politycznej i narodowej. Wśród nich był niezwykle podniosły moment z czasów szwedzkiego najazdu, kiedy to trzysta sześćdziesiąt lat temu, 1 kwietnia 1656 roku, w katedrze lwowskiej, król Jan Kazimierz uroczystym aktem oddał kraj pod opiekę Matki Bożej, obierając Ją Królową Polski. Papież, św. Pius X, nawiązując do tego tak wymownego faktu, i mając na uwadze żywą wiarę polskiego narodu, przenikniętą kultem maryjnym, ustanowił dla archidiecezji lwowskiej święto Królowej Polski. Natomiast jego następca, Pius XI, w r. 1924 rozszerzył je na całą Polskę. Wreszcie Jan XXIII ogłosił Najświętszą Pannę Maryję Królową Polski główną patronką kraju razem ze św. Stanisławem i św.... Czytaj więcej

Rozważanie na 1 maja – 5 rocznica beatyfikacji św. Jana Pawła II

Drodzy Parafianie,

Kochani Siostry i Bracia Przyjaciele naszej parafii.

 

Dokładnie 5 lat temu, 1 maja 2011roku w Niedzielę Miłosierdzia Bożego,  przeżywaliśmy uroczystość beatyfikacji naszego papieża dziś już świętego Jana Pawła II.  Na zakończenie homilii ówczesny Ojciec św. Benedykt XVI powiedział na Placu św. Piotra w języku polskim takie słowa:  Swoim świadectwem wiary, miłości i odwagi apostolskiej, pełnym ludzkiej wrażliwości, ten znakomity Syn narodu polskiego, pomógł chrześcijanom na całym świecie, by nie lękali się być chrześcijanami, należeć do Kościoła, głosić Ewangelię. Moi Drodzy! Radujmy się mimo naszych trudności: Jezus jest z nami, On nas prowadzi do  nieba.

         Należymy od chwili chrztu św. do Kościoła, którego cząstką jest parafia, również nasza młoda parafia, dzięki której i w której idziemy drogą świętości, idziemy ku zbawieniu. W tej wspólnocie Bóg powołuje nas, abyśmy byli świadkami, apostołami, byśmy pomagali innym, tak jak św. Jan Paweł II,  z radością być chrześcijaninem, z radością należeć do Kościoła.

              8 kwietnia 2005 roku – zaledwie jedenaście lat temu patrzyliśmy ze zdumieniem na Ewangeliarz, położo­ny na prostej, dębowej trumnie. Niespodziewany wiatr, z powiewem Ducha Świętego,  ku zdziwieniu wszystkich, zaczął przewracać kartki tej Księgi. Zastanawialiśmy się wtedy „Kim był Jan Paweł... Czytaj więcej


strzałka do góry