Program nabożeństwa 40-godzinnego

NABOŻEŃSTWO 40-GODZINNE.

NIEDZIELA – 11.02.2018r.

13.20 – Wystawienie Najśw. Sakramentu.

14.00 – 15. 00 – Róża I i XVII

15.00 – Godzina Miłosierdzia

16.00 – Nieszpory Eucharystyczne

16.30 – Msza św.

PONIEDZIAŁEK – 12.02.2018r.

6.30 – Msza św.

7.00 – Wystawienie Najświętszego Sakramentu

                                        Adorację prowadzą Róże Różańcowe

7.00 – 8.00 – Róża II i XVI                              11.30 – 12.30 – Róża V

8.30 – 9.30 – Róża III i XV                              13.00 – 14.00 –... Czytaj więcej

Kazanie na zakończenie Starego Roku

ZAKOŃCZENIE 2017ROKU

Ten, kto chociaż raz w swoim życiu odwiedził Wadowice – rodzinne miasto Ojca Świętego Jana Pawła II – mógł na zewnętrznej ścianie kościoła, w którym został on ochrzczony, przeczytać słowa: „Czas ucieka, wieczność czeka”. Po śmierci św. Jana Pawła II na tym zegarze dopisana została data 2 kwietnia 2005r. Te słowa uzmysławiają nam prawdę o naszej przemijalności, wędrowaniu ku nagrodzie lub wiecznej karze.

W czasie pielgrzymki do Wadowic w 1999r. św. Jan Paweł II powiedział:” Kiedy patrzyłem przez okno, widziałem na murze kościelnym zegar słoneczny i napis: "Czas ucieka, wieczność czeka". (…) „Z synowskim oddaniem całuję próg domu rodzinnego, wyrażając wdzięczność Opatrzności Bożej za dar życia przekazany mi przez moich Rodziców, za ciepło rodzinnego gniazda, za miłość moich najbliższych, która dawała poczucie bezpieczeństwa i mocy, nawet wtedy, gdy przychodziło zetknąć się z doświadczeniem śmierci i trudami codziennego życia w trudnych czasach.

Z głęboką czcią całuję też próg domu Bożego – wadowickiej fary, a w niej chrzcielnicę, przy której zostałem wszczepiony w Chrystusa i przyjęty do wspólnoty Jego Kościoła. W tej świątyni przystąpiłem do pierwszej spowiedzi i Komunii św. Tu byłem ministrantem. Tu dziękowałem Bogu za dar kapłaństwa i – już jako arcybiskup krakowski – tu przeżywałem swój srebrny jubileusz kapłański. Ile dobra, ile łask wyniosłem z tej świątyni i z tej parafialnej wspólnoty, wie... Czytaj więcej

Rozważanie na Boże Narodzenie

„Nie bójcie się”
 

„Któregoś dnia Matka [Teresa] odwiedzała miejscowość Titagarh w Indiach. Był tam trędowaty, który choć zdeformowany, pomagał siostrom w opatrywaniu ran oraz podawaniu jedzenia i lekarstw innym tylko po to, by być z siostrami. Potem oślepł, stracił kompletnie palce u rąk i nóg. Podszedł do Matki i zawołał: Matko, oślepłem, nie widzę cię. Jestem bezużyteczny, nie mogę pomagać. Matka odparła: Och, mój synu, nie martw się, niedługo wszyscy pójdziemy na Drugą Stronę do naszego Domu. Wszystko będzie tam nowe. Nowe oczy do patrzenia, nowe ręce, wszystko nowe! Zobaczymy Pana, który nas tak bardzo umiłował! On na to: Matko, kiedy to nastąpi? Módl się! Chcę tam już wkrótce iść! W ten sposób Matka wzbudzała w ludziach pragnienie nowego życia, nie pozwalając im utonąć w poczuciu beznadziei. Od tamtego momentu nie bywał już smutny. Był szczęśliwy, czekając, aż pójdzie do Domu” (Matka Teresa, Wezwani do miłosierdzia, Kraków 2016, s. 289–290).

 

Obecna noc jest piękna i wzruszająca. Łatwo jednak zatrzymać się jedynie przy jej doczesnym wymiarze. Choinka, wieczerza wigilijna, kolędy w telewizji i radiu, rodzinna atmosfera – to wszystko sprawia, że robi się cieplej na sercu, a ludzie wydają się być lepsi niż zwykle. Tymczasem najważniejsze przesłanie tej nocy jest inne: „Zwiastuję wam radość wielką (…); dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel”. Chwile, które przeżywamy, mają nade wszystko wymiar... Czytaj więcej


strzałka do góry