Rozważanie niedzielne – 26.06.2016r.

Słyszeliśmy w dzisiejszej Ewangelii, że Pan Jezus udał się do Jerozolimy. Najkrótsza droga z Galilei do Jerozolimy prowadzi przez Samarię. Żydzi jednak żyli w niezgodzie z Samarytanami. Ich świątynia konkurowała ze świątynią jerozolimską i stała na górze Garizim. Samarytanie uważali, że wszyscy patriarchowie, łącznie z Mojżeszem, właśnie tutaj oddawali cześć Bogu. Za swoją świętą księgę uznawali Pięcioksiąg. Chcąc przygotować się do tego etapu podróży, Jezus wysyła przed sobą uczniów, aby przygotowali Mu pobyt w jednym z miasteczek Samarii. Samarytanie jednak nie przyjmują posłańców Jezusa, ponieważ zmierza On do konkurencyjnej Jerozolimy. Uczniowie Jezusa pragną zemsty. Jednak Jezus zabrania im. Znów zostaje ukazana cecha Jezusa, o której mówił prorok Izajasz w słowach: Nie będzie się spierał ani krzyczał, i nikt nie usłyszy na ulicach Jego głosu. Trzciny zgniecionej nie złamie ani knota tlejącego nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi. W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą.

W jakiś sposób do postawy apostołów odnoszą się słowa fraszki Ignacego Krasickiego, która i dla nas może być przestrogą przed fałszywą pobożnością, która zapomina o drugim człowieku. Krasicki w swojej fraszce tak napisał Dewotce służebnica w czymś przewiniła Właśnie natenczas, kiedy pacierze kończyła. Obróciwszy się przeto z gniewem do dziewczyny, Mówiąc właśnie te słowa „…i odpuść nam nasze winy, Jako my odpuszczamy”, biła bez litości. Uchowaj, Panie Boże, takiej pobożności! Jakże inna jest postawa naszego mistrza – pełna łagodności nawet wobec grzeszników, wobec chorych i cierpiących.

Pan Jezus w Ewangelii powiedział takie... Czytaj więcej

Pierwszy znak w Kanie Galilejskiej

Pierwszy znak w Kanie Galilejskiej: J 2,1- 12

Tylko Ewangelia Jana opowiada o cudzie na weselu w Kanie Galilejskiej. I u tego ewangelisty jest to początek wszystkich znaków, a więc pozostałe zdarzenia opowiedziane w tej Ewangelii powinny znaleźć jakieś odniesienie do tego właśnie znaku. Jan rozpoczyna swoją Ewangelię od Prologu, w którym nawiązuje do stworzenia świata i pierwszego odejścia od Boga, mówi o ciemności, która jednak nie pochłonęła światła. Żydowskie komentarze do Starego Testamentu mówią, że ciemność, czyli pierwsze odwrócenie się stworzenia od Boga nastąpiła czwartego dnia stworzenia, gdy Bóg powierzył aniołom stworzenie gwiazd i część z nich odrzucała Boga a później pociągnęła człowieka do buntu. Potem Ewangelista przechodzi do opowieści o Janie Chrzcicielu, który jest prorokiem na pograniczu starego i nowego Przymierza. Pamiętajmy, że Jan Ewangelista zakończy swoją opowieść o zbawieniu w Apokalipsie- jest autorem również ostatniej księgi Nowego Testamentu. Czyli Jan właściwie opowiada nam całą historię zbawienia, począwszy od stworzenia świata do Sądu Ostatecznego. Dopiero w kontekście całej jego historii dobrze widać znaczenie cudu na weselu. W Apokalipsie Jan bardzo wyraźnie wykorzystuje obraz zaślubin, ale zaślubin w tradycji żydowskiej. Zaślubiny mają dwa etapy: zawarcie kontraktu ślubnego, który jest wiążącym aktem prawnym oraz (mniej więcej po roku) dopełnienie małżeństwa, wesele i zamieszkanie oblubieńców razem. Odnosząc się do tego obrazu wyjaśnia sytuację całej ludzkości, która zostaje zaślubiona Bogu i jest to ten etap Kościoła, który trwa od przyjścia Chrystusa. Natomiast gody Baranka i zamieszkanie z Bogiem nastąpi po Sądzie Ostatecznym. Dlatego właśnie pierwszy cud i... Czytaj więcej

Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia: Mk 1, 12-19

W naszym rozważaniu odniesiemy się do tekstu z Ewangelii św. Marka. To najstarsza Ewangelia w kanonie, czyli ta, która powstała jako pierwsza. I odniesiemy się dzisiaj do pierwszego kazania, jakie wygłosił Jezus. Jest ono bardzo krótkie, zawiera 78 znaków. Kazanie, które mogłoby się dziś zmieścić w jednym esemesie, zawiera głęboką teologiczną treść. Cztery zdania. Pierwsze: Czas się wypełnił. To znaczy zyskał sens. Tuż przed wystąpieniem Jezusa w Galilei, widzimy Go jak przebywa na pustyni wśród zwierząt. One nie czynią mu krzywdy. Przypomina to wydarzenia z początku czasów, gdy pierwsza kobieta i pierwszy mężczyzna żyli w harmonii wśród dzikich zwierząt. Podobnie jak pierwsi ludzie również Jezus był poddany pokusie. Widzimy więc Jezusa, który zaraz na początku swojej misji, po chrzcie w Jordanie chce przywrócić człowiekowi świat. Ten świat i sposób życia, który został dla niego przez Boga zamierzony od początku. Drugie zdanie: bliskie jest królestwo Boże. Królestwo Boże jest ważną częścią orędzia Jezusa. Pamiętamy wiele Jego przypowieści, w których mówi o tym. Królestwo Boże nie jest czymś statycznym, danym raz na zawsze, ono jest dynamiczne, ciągle się staje. Tekst grecki Ewangelii Marka mówi dosłownie: Królestwo Boże przybliżyło się. Czym jest to królestwo? To jest pewien Boży plan wobec człowieka. Marzenie Boga o tym, by odbudować ludzkość taką, jaką zamierzył od początku. Trzecie zdanie: Nawracajcie się. Po grecku metanoeite, czyli zmieniajcie umysł, odmieniajcie swoją wizję świata. Nawrócenie nie... Czytaj więcej


strzałka do góry